در نشست «مسأله شهر» عنوان شد؛
افراد در سبک شهرسازی یاری‌گر، مشارکت مستقیم و بی‌واسطه با یکدیگر دارند

02:550

عضو هیأت علمی فرهنگستان علوم اسلامی با اشاره به سبک شهرسازی یاری گر با اشاره به این که افراد در سبک شهرسازی یاری گر، مشارکت مستقیم و بی واسطه با یکدیگر دارند، گفت: در این شکل از مشارکت ،دموکراسی و مردم سالاری مستقیم تر می شود.

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، حجت الاسلام و المسلمین حسین مهدی زاده در سلسله نشست های «گفت و گوهای انتقادی مدیریت شهری و علوم انسانی در باب شهر با عنوان «نظریه و طرح مجتمع های زیستی معیشتی» که به همت پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی برگزار شد با اشاره به ناهمگن بودن برخی از عناصر زندگی شهری همانند حوزه های آموزش و پرورش ،اقتصاد و معماری با یکدیگر گفت: کارشناسان و دانشمندان علوم اجتماعی و انسانی نیز تنها به غر زدن اکتفا می کنند و ایده و طرحی برای رفع این مشکلات نمی دهند.

وی گفت: در فرهنگستان علوم اسلامی به این نتیجه رسیده ایم که نیازمند کار و برنامه ریزی در مفهوم فضای اجتماعی هستیم، فضای اجتماعی به این معناست که به کارشناس حوزه های مختلف نشان دهیم که زندگی چه شکلی است. بنابراین پیشنهاد ما این است در فضای فکری و اجتماعی کشور به این مهم اهمیت بیشتری داده شود.

مهدی زاده با بیان اینکه فضای اجتماعی موضوعی ساختنی است، گفت: در این شرایط حق داریم که تحلیل کنیم و می توانم فرضیه های مان را بر روی آن جمع بندی کنیم. نظریه اجتماعی می تواند کمک شهودی و ابتدایی به نیروی فنی و کارشناسی اجرایی کند تا که بین نظریه های مختلف، نظریه ای که بیشتر به زندگی مومنانه در ایران پیوند دارد، را انتخاب شود.

وی افزود: در بهترین، سالم ترین و بادوام ترین ایده زندگی اجتماعی انسان خود را یاری گر می داند، انسان در این نظریه اجتماعی سوداگر و سلطه گر نیست. این یاریگری موضوعی است که انبیا الهی در طول تاریخ برای به دست آوردن آن جنگیده اند. اهل دنیا علاقه‌ای به باور و پذیرش آن نداشتند. این یاری گری سبکی جدید از معماری برای مواجه با خشکی سرزمین ایران است.

این کارشناس گفت: یاری گری در این سبک نوعی راهبرد و یک نوع فرهنگ متمایز در ساخت جزئیات زندگی است. در معماری و ساخت و سازهای کنونی سوداگری موضوع اصلی است و همه افراد در پی سود و سلطه بردن از یکدیگر هستند.

عضو فرهنگستان علوم اسلامی با بیان اینکه من طرفدار ایده یاری گری هستم، گفت: این رویکرد ،رویکرد الهی است و می خواهیم از روی همین ایده فعالیت های مان را ادامه دهیم. تجربه زیسته مسلمانان از همین موضوع یاری گری نشات گرفته است و با متناسب سازی با دوره اخیر می شود آن را به یک سبک شهرسازی تبدیل کرد‌.

وی گفت: سبک شهرسازی یاری مورد نظر مبتنی بر طبیعت ،اقتضائات و شهرسازی، بهداشت و درمان ایران و روح فرهنگ انبیا تدوین و طراحی شده است. مشارکت افراد در مدیریت این شکل شهرسازی از مشخصه های آن است که منجر به رشد و تعالی انسان می شود. هدف در این سبک شهرسازی رشد انسان است. رشدی که در گرو اختیار و نه تسلیم افراد است.

انتهای پیام/


بدون دیدگاه

پاسخ دهید

فیلدهای مورد نیاز با * علامت گذاری شده اند